Lantern Ants: Cozy Colony

Krótki opis

Lantern Ants: Cozy Colony to przytulna gra o kolonii mrówek na iPhone’a. Hoduj ciepłą, małą kolonię pod korzeniami, wyślij zwiadowców w mrok z bursztynowymi latarniami i przynieś światło światu, który je stracił.

Pełny opis

Kiedyś jedna wielka latarnia oświetlała cały świat pod korzeniami. Kolonie chciały jej światła dla siebie, wydrążyły ją zbyt głęboko, a Wielka Latarnia zapadła się w sobie. Świat pogrążył się w ciemności.

Teraz młoda królowa, daleko od domu, znalazła ostatni płomyk w kropli bursztynu. Razem ze swoją kolonią i starym świetlikiem, Babcią Poświatą, ostatnią z Latarników, niesie go od regionu do regionu, jedną małą latarnią naraz.

Wydrąż pokoje w ziemi i wychowaj robotników, opiekunów, zwiadowców, ścinaczy i żołnierzy. Wyślij zwiadowców w mgłę. Każde pole, które rozświetlą, może kryć jedzenie, rzadkie znalezisko albo dziką kolonię do handlu, ścigania się, sojuszu lub najazdu. Cała gra działa na telefonie i nie potrzebuje internetu; kolonia pracuje, gdy cię nie ma, nawet przez 8 godzin.

Tam na zewnątrz ciężko. Tu jest ciepło.

Funkcje

• Działa w pełni bez internetu; internet jest potrzebny tylko do lig, zapisu w chmurze i kalendarza wydarzeń.
• Dzikie kolonie są częścią świata, prowadzi je gra, nigdy nie są innymi graczami i nigdy nie atakują mrowiska, gdy gracza nie ma.
• Chwile na żywo: powódź, zaginiony zwiadowca, gość przy drzwiach. Bez kary, jeśli je przegapisz.
• Tygodniowe ligi do 50 prawdziwych graczy. Nic, co wpływa na pozycję, nie jest na sprzedaż.
• Widżet na ekranie głównym z latarnią, która napełnia się, gdy kolonia pracuje.
• Bez liczników energii i wymuszonych reklam. Reklamy pojawiają się tylko wtedy, gdy gracz wybierze obejrzenie jednej za bonus.
• Osiem ręcznie robionych regionów, potem nieskończony świat, inny dla każdego gracza.

Fabuła bez zdradzania szczegółów

Wielka Latarnia kiedyś oświetlała każdy region przez bursztynowe żyły; na jej szczycie mieszkały mówiące świetliki, Latarnicy. Kolonie wydrążyły ją zbyt głęboko i zapadła się w sobie. Gra zaczyna się pod korzeniami: młoda królowa, ostatni płomyk i stary świetlik, który mówi: „Pozwól, że ci coś opowiem.” Jej sedno to jedno zdanie: światło wzięte gaśnie, światło oddane płonie.